“Tuinpaviljoen” – om te huilen

Toen ik dhr. Toorenaar vlak voor de vakantie een mail stuurde of hij ‘even’ zijn mening kon geven over zijn vertrek uit het Tuinpaviljoen, kreeg ik een prachtig mini-essay terug!
Door zijn aangename schrijfstijl zal ik een aantal uitspraken letterlijk overnemen.

Een aantal jaar geleden baalde hij enorm toen hij op zijn rooster alleen maar lokalen zag die begonnen met een ‘T’ en vaak eindigde op ‘07’. Dat betekende “fulltime in de barak met als naam de grootste leugen van Nederland (“Tuinpaviljoen”- om te huilen!)”. Daarvoor verkeerde hij vooral in C15, maar de computers kwamen eraan en hij werd gedwongen het lokaal te verlaten. Wat triest dat een zelfstandig gymnasium juist de klassieke talen naar het noodbarak laat verkassen. Waarom niet wiskunde? “Ze zijn zeker bang voor het machtige postuur van dhr. Claas?!”. Hierdoor volgden de donkerste dagen van het bestaan van dhr. Toorenaar, eenzaam pakte hij zijn spullen in, om ze in het Tuinpaviljoen weer uit te pakken.
Al snel wende T07, iedereen kent wel de attributen: Asterix, de Romereisboeken, handtekeningen van een aantal GTST-acteurs en natuurlijk de Latijnse tatoeage! Het werd zowaar zijn tweede huis. Dhr. Toorenaar heeft vooral een goede herinnering aan de dag dat de verwarmingsketel kapot was in het hoofdgebouw en in het Tuinpaviljoen een subtropisch klimaat heerste. Ik herinner me de dag goed doordat ik gebeld werd door dhr. Mobach tijdens een Latijn USO, waar ik bleef voor de repetitie van de kerstshow… Het was dus al bijna kerst en echt heel erg koud! Zo zegt dhr. Toorenaar ook: “de blik op een in haar kamer onder 3 jassen van de kou ijsberende rector stimuleerde me tot goede lessen op niveau. Ik overwoog even om een brugger met een briefje naar haar te sturen met de vraag of de verwarming wat lager kon – maar ik kende haar gevoel voor humor onvoldoende dus liet het maar…”
Dat dhr. Toorenaar het overleefd heeft in het Tuinpaviljoen is een wonder, want uit een profielwerkstuk van de afgelopen 6e-klassers bleek dat de lucht in het Tuinpaviljoen het allerslechste is van de hele school.
Opnieuw zal hij enkele donkerste dagen van zijn bestaan meemaken, wanneer hij zijn spullen zal inpakken en met vilstift “Jaap” zal schrijven op de dozen, zodat die niet abusievelijk naar Socrates zullen verhuizen voordat de bulldozer er aankomt om het Tuinpaviljoen gelijk te maken met de grond op 10 en 11 december. Hij krijgt geen eigen lokaal terug, ook al is hij met 29 lesuren de docent met de meeste overuren, dus zal hij al zijn juwelen moeten verstoppen tussen de woordenboeken en literatuur in de kasten waar ook zijn vakcollega’s regelmatig iets zoeken.
Dhr. Toorenaar is vereerd dat er nu al leerlingen zijn die informeren wat er van hem terecht gaat komen. “Wat is een koning zonder land, de DSB of Borsato zonder subsidie, wat ben ik zonder eigen lokaal?” Hij weet in ieder geval dat zijn eeuwige vrienden Vergilius, Cicero, Sophokles en Plato hem genoeg stof tot troost zullen bieden.

Dhr. Toorenaar heeft mij met dit essaytje wel laten inzien dat het Tuinpaviljoen ook voordelen heeft, zoals de altijd heerlijk warme lokalen, behalve dan bij de docenten die de ramen wagenwijd openzetten na een uurtje bruggers, volkomen terecht overigens. Ik denk dat ook iedereen het wel jammer vindt dat je zometeen tijdens een uurtje Toorenaar niet meer de tijd kan verdrijven met het lezen van de e-mail over de tatoeage, maar echt zal moeten opletten!

Toch denk ik dat als hij zich weer kan settelen in hoofdgebouw met misschien wel een eigen kast (ik zou er gewoon eentje opeisen) en als er dan in de zomer weer een grasveldje ligt, dhr. Toorenaar precies op de plek waar T07 was, toch wel kan genieten van het zonnetje.

Volgende week de reactie van dhr. Korenhof op het verlaten van het Tuinpaviljoen en meer praktische indelingen binnen Athena vanaf januari.

Marije